Zoals ik misschien wel verteld heb, ben ik vorig jaar rond deze tijd op vakantie geweest naar Indonesie, samen met mijn vader en mijn opa.
Een reis om nooit te vergeten, vooral met die twee.
Drie generaties op weg naar hun roots.
Opa is in Jakarta ( Toegoe) geboren. Mijn vader in Nieuw-Guinea.
Een kleine uitleg :
Mijn vader en moeder behoren allebei tot de Toegoeneze gemeenschap, de inwoners van het dorpje Toegoe, een kampong ( buitenwijk ) van Jakarta.
In deze kampong is de krontjongmuziek ontstaan.
Mijn opa , met wie ik op vakantie ben geweest, is de vader van mijn moeder.
De vader van mijn vader ( mijn opa Pendjol dus) is helaas al lange tijd overleden.
Hij ligt begraven in Nieuw- Guinea, waar wij ook heen zijn gegaan.
De Toegoenezen zijn een christelijke gemeenschap en hebben altijd onder Nederlands bewind gewoond/gewerkt.
Toen Indonesie onafhankelijk werd, werd deze christelijke gemeenschap en pro-hollanders bedreigd en werden zij min of meer gedwongen om hun dorp te verlaten.
Voor hun eigen veiligheid.
Vele gezinnen zijn toen ( rond 1952 ) gevlucht naar Nieuw-Guinea , toen Hollandia genoemd.
Zij vestigden zich op het APO kamp Toegoe, bovenop een grote, steile berg.
Op deze berg zijn beide ouders van mij ter wereld gekomen.
Enkele gezinnen bleven achter in Toegoe.
Rond 1962 gaf Nederland ook hun kolonie op Hollandia op en werd het ( weer ) een deel van Indonesie.
Omdat de christelijke Toegoenezen nogmaals niet onder Indonesisch bewind ( en dus een moslim regering ) wilde leven, kregen zij het aanbod van het Nederlands koningshuis om naar Nederland te komen.
De Nederlandse regering zou een oplossing zoeken voor deze Toegoeneze gezinnen, die altijd vroom en gelukkig onder Nederlands bewind hadden geleefd.
En zo vertrokken plots in 1962 een hele hoop Toegoenezen vanuit Nieuw-Guinea per boot naar Nederland.
Mijn ouders waren toen allebei rond de 8, 9 jaar en zij hebben dit vertrek bewust meegemaakt.
Mijn vader vertelt: " Ik kwam net uit school en werd in mijn kraag gepakt en in een bus gezet.".
Ook mijn moeder weet het nog : " Ik was tikkertje aan het spelen met wat vriendinnetjes en moest plotseling weg ! ".
( dit vrij vertaald….)
Een vriendin van mijn moeder, die ik op Nieuw-Guinea ontmoet heb, bevestigde het verhaal van mijn moeder. Hoe plotseling en hoe snel de Toegoenezen vertrokken.
Was het vertrek zo plotseling voor de kinderen, de volwassenen werden voorbereid op de tocht naar het koude kikkerlandje.
Er werd een bijeenkomst georganiseerd.
Mijn opa Pendjol, die op weg was naar de bijeenkomst, werd overreden door een truck die niet op zn handrem stond.
je moet je voorstellen, Nieuw-Guinea, steile bergen…
Geen handrem op die auto….geen kant die je op kunt, behalve de ravijn aan je ene kant….
Hij heeft helaas de tocht naar Nederland niet mee mogen maken.
In Nederland werden de Toegoenzen opgevangen in Wezep, Willem de Zwijgerkazerne.
Na enkele maanden had de regering een oplossing voor de Toegoenezen.
Nederland bezat een plantage in Suriname, waar nog mensen voor nodig waren.
Zij dachten, beter klimaat voor de oudjes uit Indonesie.
Dus, de Toegoenezen vertrokken in 1963 om zich te vestigen op Plantage Slootwijk, Suriname.
Dit heeft 4 jaar geduurd.
Na 4 jaar kwam de regering erachter dat de Toegoenezen helemaal geen landbouwers waren en dat het moelijk was voor de gemeenschap zich daar te aarden.
Dus, in 1967 vertrok de gemeenschap , voor de derde keer huis en haard achterlatend, voor hun laatste reis, weer terug naar Nederland.
In Nederland werden de gezinnen verdeeld over verschillende plaatsen en provincies en hebben zij hun leven hier opgebouwd.
Volgend jaar is het 40 jaar geleden dat de Toegoenezen zich permanent hebben gevestigd in Nederland.
Wat een reis en wat een verhaal niet ??
Goed, mijn opa, vader en ik zijn dus drie weken gaan reizen in Indonesie.
We hebben tijd doorgebracht op de kampong Toegoe, daar waar het allemaal begonnen is en waar nog familie woont.

Krontjong Toegoe op de kampong, achter het huis van tante Deetje
( klik op de foto voor vergroting)
We hebben tijd doorgebracht in Bandung, waar oom Audi woont, met zijn twee kinderen:
V.l.n.r : Ivan ( zoon om Audi ), John ( zanger Toetsie’s ) Kim en Vani
( dochter Audi)
Audi heeft een eigen restaurant in Bandung , Toetsies.
Kim op de vulkaan….
Kim in de studio.
Tja, vakantie, maar niet voor Kim.
Ik heb in Indonesie gezongen in restaurants, Hilton-hotel,Bali ( kroegen)
en natuurlijk met Krontjong Toegoe
Weer terug naar Toegoe:
Ajoen-ajoen…in die hoge klapperboom..
pap geniet van jonge kokos..
Enak-enak…
Van Toegoe naar Nieuw-Guinea:
Huis waar mijn vader is opgegroeid, bovenop de berg
in jayapura.
Zelf gebouwd door opa Pendjol
Monument Sentani…

Makan doeloe…..
Van Nieuw-Guinea weer terug naar Toegoe en van Toegoe naar Bali:
eh sorry :
dze foto:

makan doeloe terus..terus…
( altijd maar etenstijd..)
Kim…takut monjet….
( Kim bang voor apen..)
Opa ….zeeziek ??….
Tanah Lotte
En van Bali weer terug naar Toegoe, om afscheid te nemen van mijn familie daar en mijn goede vriend en soulmaatje Tino:

Augustino Michiels
De eeuwenoude kerk,gesticht door mijn voorouders, van Toegoe.
En helaas, begin september vlogen wij weer naar huis.
Deze reis zal ik nooit vergeten, heb zoveel geleerd en beleefd!!!
Mocht je ooit het idee hebben, ik wil mijn roots opzoeken, doe dat dan met je vader,moeder of grootouders, want je maakt zoveel meer mee, dan dat je daar met je partner naar toe gaat.
Deze mensen weten de plaatsen waar je als toerist nooit komt.
Ook als je familie hebt, zoek ze op.
Ze brengen je op plekken die je nooit zal vergeten.
Mijn reis door Indonesie was als puzzelstukjes die in elkaar vielen, mijn leven was overzichtelijker geworden.
Je eigen persoontje wordt duidelijker en je snapt meer dingen, die in je leven zijn gebeurd.
Ik zou deze reis graag weer eens overdoen.
Maar eerst maar eens bahasa gaan leren…mau belanjar bahasa….
hihihihi
Selamat malam dan selamat tidur.
Een goede avond en welterusten.
Sampai bertemu lagi…tot een volgende keer!!!
Kim